#18 Stefanie

29 Jan

Het is nu toch al een 15 jaar geleden, en ik was ook nog bitterjong 17 jaar toen ik zwanger werd. Even een grote schok maar toch blij met dat kleine wondertje. En super blij toen we te horen kregen dat het een meisje was. Ik had nooit geen klachten en had een super zwangerschap, tot ik op 32 weken op controle ging en te horen kreeg dat ik naar een ander ziekenhuis moest (waar ik de naam niet ga van noemen) omdat hij vond dat het hoofdje te klein was en de exacte geboortedatum niet kon zeggen.

Daar echter kreeg ik te horen dat men kindje niet levensvatbaar ging zijn omdat ze zwaar misvormd was aan haar hoofdje.

Haar hersentjes waren niet gesplitst bij de eerste weken zwangerschap en had daardoor maar 1 oogje en maar een half mondje. Ook werd er direct bij gezegd dat baby’s met deze aandoening niet geholpen worden en dat het wachten is tot ze sterven. Je hebt vechtertjes die toch een dag of twee dagen blijven leven. En ik was nog jong genoeg hé, ik kon nog kinderen krijgen, gelijk dat dat de pijn verzacht. Allemaal sureeël wat je te horen kreeg.
Een grote schok voor men partner en mezelf, ik mocht kiezen de zwangerschap uitdoen of me laten opnemen om het kindje te
laten geboren worden. Eerste keuze was ze nog zolang mogelijk bij me te houden, maar na een dag of twee werd het al duidelijk
dat dit me emotioneel veel te zwaar ging zijn. Ik heb dan gekozen voor de opname, mijn vaste gynaecoloog had ik niet meer gezien sedert mijn doorverwijzing en heb ik ook niet gezien bij de bevalling, die had plots verlof.
Daar lig je dan en geen vertrouwd gezicht enkel men partner die ook al niet goed wist wat er ging gebeuren. Ik heb wel een super goei stagiairke gehad die af en toe eens kwam kijken. Ik heb een zware epidurale gekregen om zeker niet teveel af te zien dat vond ik heel positief.
Na drie uurtjes was het al zover met men benen afgedekt heb ik men dochtertje ter wereld gebracht. Ze is direct weggebracht ik heb ze nooit gezien dat mocht niet.
Daarna ben ik naar de kraamafdeling gebracht, gelukkig in een kamer alleen maar toch hoorde je de babytjes in de andere kamers huilen. Na een kwartiertje zijn ze komen vertellen dat men engeltje ons had verlaten. Gelukkig heeft ze niet te veel moeten afzien.
Een paar uurtjes later komt een verpleegster binnen en wenst me proficiat en vraagt of het een jongetje of een meisje is geworden en of ze in de couveuze ligt. Ik heb haar vlak af gezegd: men kind is dood. Oei ja sorry. Goed het personeel gebrieft waarschijnlijk, ik was nochtans op afspraak binnengekomen.
Elke dag de plaatsvervangend gynaecoloog op bezoek gehad die vroeg of het ging,  geen enkele keer een psycholoog of ook maar één of andere hulp omdat allemaal op 17 jarige leeftijd te verwerken. Ik heb geen echt afscheid kunnen nemen van men kleine meisje die we Jucintha hebben genoemd. We hebben geen dienst gehouden ook niet ik was ook niet klaar om ze los te laten. Tot op de dag van vandaag zit ik nog met veel vragen hoe het kan dat mijn gynaecoloog deze zware misvorming niet heeft opgemerkt eerder in de zwangerschap. Niet dat het te genezen was maar ik had de zwangerschap ook eerder kunnen beeindigen. Hoe het kan dat je geen steun krijgt bij het verwerkingsproces ??????
5 maandjes later waren we blij te vernemen dat we opnieuw zwanger waren, ik heb mij een andere gynaecoloog genomen en een ander ziekenhuis. Wij zijn trotse ouders geworden van een gezonde zoon 3.150 gr en 48 cm.
Ik heb later nog men weerslag gehad en ben depressief geworden, gelukkig had ik een goeie huisarts en die heeft me er bovenop gekregen…
Met mij gaat het nu super en na 14 jaar denken men nieuwe partner en ik terug aan kindjes je denkt toch altijd nog aan het verleden, maar het heeft gelukkig geen invloed op mijn beslissing.
Publicités

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s

%d blogueurs aiment cette page :