#87 – Anoniem 2 – Bevalling in Italië 2010

12 Fév
Ik ben in 2010 bevallen van mijn eerste kind.  Als ik er aan terugdenk, is alles eigenlijk vrij vlot verlopen, maar er zijn enkele dingen die ik nooit meer zal vergeten en die ik anders zou willen zien bij een eventuele volgende bevalling.
Ik was reeds 2 weken overtijd en ik had afgesproken met mijn gyne dat ik de volgende ochtend naar het ziekenhuis ging om te bespreken om eventueel in te leiden.   Maar dat bleek niet meer nodig te zijn.   Rond 2u ‘snachts verloor ik wat vruchtwater en kreeg ik de eerste weeen.   Een uurtje later waren we in het ziekenhuis.   Na een eerste controle werd ik naar mijn kamer gebracht:  In Italiaanse ziekenhuizen is het normaal dat je niet alleen op de kamer ligt, ik lag met 3 andere vrouwen (2 net bevallen en 1 die ingeleid werd).   Aangezien ‘s nachts de man niet op e kamer mag, moest mijn man maar terug naar huis.  Ze zeiden dat het heel lang kon duren en dat hij maar om 7u moest terugkomen.  Daar lag ik dan … 1 cm ontsluiting, helemaal alleen en geen idee wat me te wachten stond!   Plots ging alles heel snel:   van 1 naar 5 cm op een uurtje.  In dat uur had ik echt hulp nodig, maar er was geen vroedvrouw te zien en mijn man was naar huis gestuurd.
Toen na een uur de verpleging kwam, zagen ze dat ik al op 5 cm zat en vroegen ze of ik epidurale wou.   JA!!!!!  Ik mocht dus mee naar de bevallingsruimte en moest mijn man bellen.  Die is uit zijn bed gesprongen en naar het ziekenhuis gereden, maar daar moest hij weer in de gang wachten.
Ik zat helemaal alleen in de bevallingsruimte en wachtte op de anesthesist voor de epidurale … een arrogante vrouw die wel 3 keer moest steken om de epi erin te krijgen!   Pijn!  Pijn!  Pijn!    Ik zat voorover gebogen met mijn enorm buik (ik leek zwanger van een tweeling …) en een vroedvrouw stond voor me om op mijn hoofd te duwen.   Ik zat te wenen van de pijn … Toen na 3 keer de epi er eindelijk in zat, mocht mijn man terug binnen.   Het was dan ongeveer 6u.
Dankzij de epi, kwam ik de volgende 3 uur goed door, maar dan kreeg ik terug pijn.  De ene wee volgende de andere op en kreeg persdrang.
Te laat om nog epi bij te geven, zeiden ze dan!   Ik moest beginnen persen.
Ik had het gevoel dat ik in 2 zou scheuren en had ongelooflijk veel pijn.
De hele nacht had ik maar 1 keer een gyne gezien.   De gyne van wacht … maar gelukkig wist ik dat mijn gyne de ochtendshift had en toen die om 10u binnenkwam, kwam ik eindelijk tot rust en een half uur later was mijn zoon er, een flinke brok van meer dan 4kg.
De gyne heeft daarna wel gezegd dat ze beter nog wat epi hadden bijgespoten, want mijn zoon was groot en had een groot hoofd.  Ik had waarschijnlijk iets minder liggen afzien.
De pijn vergeet je zeggen ze … maar dat vind ik niet.  Ik herinner me alles van de bevalling.   Maar het ergste vond ik het alleen zijn!   Ik heb tegen mijn man al gezegd dat bij een volgene bevalling, ze mogen zeggen wat ze willen, maar hij gaat niet naar huis!   Al is het dat ik de weeën op de gang moet opvangen!
Terug op de kamer, was de vrouw naast me al begonnen.   Het inleiden had gewerkt en ze had een wee na de andere.   Niet echt leuk om uit te rusten na een bevalling.
48u na de bevalling stond ik al thuis met mijn zoon.  Alles was ok met ons en de borstvoeding was goed op gang gekomen (niet dankzij de verpleging, maar dankzij de tips van familieleden).
Publicités

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s

%d blogueurs aiment cette page :